Wzajemne oddziaływanie pierwiastków

Zależności między pierwiastkami .

Makro i mikropierwiastki powinny występować w organizmie w ściśle określonych zakresach stężeń.
Nieodpowiednie proporcje danych  pierwiastków prowadzą do zaburzeń metabolicznych wywołując przewlekłe choroby a nawet śmierć.
Aby wyzdrowieć należy jak najszybciej  wyrównać równowagę pierwiastków.

Fizjologiczne procesy życiowe w organizmie zależą od składu i stężeń poszczególnych pierwiastków chemicznych jak również od ich proporcji.
Niektóre z nich współpracują ze sobą, inne są konkurencyjne.

Zarówno niedobór jak i nadmiar któregoś pierwiastka wpływa na zmianę zawartości innych.

Wzajemne oddziaływanie występujące między biopierwiastkami jak i metalami toksycznymi, ma znaczący wpływ na ich przyswajalność w przewodzie pokarmowym oraz na wchłanianie komórkowe.

Zachowanie proporcji między pierwiastkami jest w wielu przypadkach ważniejsze od jego  prawidłowego stężenia.
Ustalono że niedobór magnezu w organizmie ułatwia wchłanianie ołowiu, niedobór cynku sprzyja wchłanianiu kadmu, natomiast nadmiar fosforanów utrudnia przyswajanie wapnia i magnezu.

Na przyswajalność poszczególnych biopierwiastków mają wpływ witaminy.
Wiele pierwiastków ma odpowiednie dla siebie witaminy, która ułatwią jego wchłanianie i współdziała w biodostępności komórkowej.

Wchłanianie pierwiastków odbywa się przez skórę i układ oddechowy. Organizm posiada mechanizmy obronne i stara się wydalić szkodliwe pierwiastki z moczem i kałem o ile nie jest to zbyt duże skażenie środowiska toksynami. W tym wypadku organizm ludzki nie ma mechanizmów obronnych,  nie daje rady i reaguje chorobą. Nieprawidłowe proporcje między pierwiastkami toksycznymi  a pierwiastkami  odżywczymi prowadzi do zaburzenia metabolizmu pierwiastków pożytecznych, prowadzi do  zmniejszenia się ich zapasów w organizmie.
     
W procesach zachodzących w przyrodzie biorą udział wszystkie pierwiastki, ale tylko niektóre z nich są niezbędne do życia naszego organizmu, niektóre są tolerowane a inne są wręcz toksyczne.

To od pierwiastków zależy stan naszego zdrowia , rytm pracy serca, dobry nastrój i uroda.
Bardzo ważne są proporcje między pierwiastkami.

Stosunek wapnia do magnezu wpływa na stan napięcia mięśni.
Wapń i magnez są pierwiastkami biorącymi udział w reakcjach skurczu i rozkurczu mięśni (Ca- skurcz, Mg-rozkurcz).
Zachwianie proporcji oraz długotrwałe utrzymanie się niewłaściwej proporcji może doprowadzić do szeregu zaburzeń , np. do trans mineralizacji wapnia, skurczu, a nawet zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, wypłukiwania wapnia z organizmu prowadząc do osteoporozy.
Bardzo ważne jest przyjmowanie jednocześnie wapnia z magnezem
Najnowsze badania wykazują że uzupełnienie tylko jednego pierwiastka może przeciwdziałać drugiemu, ponieważ do prawidłowego wchłaniania potrzebne są wzajemnie oba pierwiastki. 
Organizm który dostanie  sam  magnez  , do prawidłowego przyswajania potrzebuje wapnia i pobiera go z najbardziej słabego punktu, stąd też często (jeżeli przyjmujemy sam Mg), mamy problemy  z zębami (wypadają) lub kośćmi (złamanie).

Mój znajomy ( wiek 40 lat ) miał problemy z sercem. Lekarz zalecił mu magnez. 
Po ok. 2-3 tygodniach zaczęły wypadać mu zęby. W rozmowie zasugerowałam, żeby jak najszybciej zaczął przyjmować wapń.
W czasie wizyty lekarz potwierdził moją tezę, udając zdziwienie
-„ Jak to przyjmował pan sam magnez? Trzeba było połączyć z wapniem!"
Szkoda że powiedział  to po czasie, gdy pacjent stał w kolejce u dentysty.

Wysoki poziom Ca do Mg powoduje odkładanie się wapnia. Dlatego tak ważna jest odpowiednia proporcja tych i innych pierwiastków.

Niewłaściwa proporcja między cynkiem a miedzią może wskazywać na zaburzenia hormonalne.
Cynk i miedź związane są biochemicznie z działaniem hormonów płciowych (estrogenów i progesteronu).
Wysokie stężenie estrogenów i miedzi może spowodować kłopoty z miesiączką , wpływać na powstanie zespołu napięcia przedmiesiączkowego i dolegliwości w okresie menopauzy. 

Stężenie pierwiastków sodu i magnezu są ściśle związane z wartością ciśnienia krwi.
Kobalt współzawodniczy z żelazem o dostęp do osoczowych białek transportowych.
Nieprawidłowy stosunek tych pierwiastków wskazuje na skłonność do zaburzeń czynności tarczycy.
Wysoki słupek sodu świadczy o stanie zapalnym  np. jelit.

Wzajemna proporcja wapnia do żelaza, podobnie jak proporcja  żelaza do miedzi obrazuje kierunek przemian  żelaza w organizmie .

Stosunek sodu do potasu wskazuje aktywność kataboliczną, związaną z wydzielaniem glikokortykoidów. Zwiększona zawartość glikokortykoidów wpływa na metabolizm białka, hamuje odporność komórkową i może prowadzić do wielu zaburzeń (m.in. do depresji).

Wzajemna proporcja wapnia do potasu wskazuje na zmniejszoną czynność tarczycy.

Proporcja wapnia do fosforu określa jaki typ przemian energetycznych dominuje w organizmie. Ich wzajemny stosunek określa szybkość procesów energetycznych. Fosfor jest składnikiem związków wysokoenergetycznych nośników energii. Wapń uczestniczy w przenoszeniu bodźców do układu nerwowego.

Właściwa proporcja miedzi do molibdenu (pierwiastki antagonistyczne) jest bardzo ważna, ponieważ niska wartość proporcji miedzi  do molibdenu, nawet przy odpowiednim stężeniu miedzi powoduje wtórny niedobór miedzi (zaburzenie mechanizmów wchłaniania miedzi).
Niewłaściwy stosunek żelaza do kobaltu wskazuje na skłonność do  zaburzeń czynności tarczycy (predysponuje do powstań wola) i zakłóca pracę serca.

Wysokie stężenie potasu świadczy o  stanie zakwaszenia organizmu.
Wysoki poziom miedzi - (organizm nie wchłania manganu, chromu, żelaza) występują kłopoty z kręgosłupem, należy zwiększyć podawanie witaminy „C", „B".
Niski poziom manganu - kłopoty z kręgosłupem.
Mała ilość chromu oznacza że zły stan układu immunologicznego.

Poziom niklu świadczy o złym funkcjonowaniu wątroby.
Niski poziom niklu - wątroba nie metabolizuje tak jak potrzeba
Cynk ma wpływ na nasze trawienie i układ odpornościowy.
Mała ilość cynku powoduje złe trawienie.
Wysokie stężenie wapnia pojawia się gdy jest duże zakwaszenie organizmu.
Aluminium - niszczy kości i mózg.